Al lange tijd mediteerde ik ’s avonds. Zo kon ik de dag loslaten en heerlijk inslapen. Op een avond in oktober (2005) hoorde ik tijdens mijn meditatie ineens een oproep van een vrouw. Haar energiebeeld kwam helder naar voren en haar stem sprak tot mij en ze nodigde me uit om haar op te zoeken. Er was geen moment twijfel in me. Nog diezelfde avond besloot ik naar haar op zoek te gaan.

Na een bijzondere zoektocht, vond ik haar. Ze was een Tibetaanse boeddhistische non in Nepal, Kathmandu. De ontmoeting met deze vrouw raakte me in het diepst van mijn wezen. Een wit-gouden gloed ging door mijn lichaam en doordrong en omhulde alles. Een volkomen nieuwe beleving van mijn gevoelswereld, mijn waarneming van de Goddelijke essentie in Licht werd er voor me geopend.

Deze ervaring was zo bijzonder, openend en ontwakend voor mij dat ik jaren nodig had om de energieoverdracht te begrijpen. Langzaam vatte ik moed en begon deze vernieuwing dieper te integreren in mijn dagelijkse leven. Het licht ervaren, in eenzaamheid was makkelijk. In de natuur kon ik mijn kwetsbaarheid toe laten, maar tussen de mensen was dit een andere leerweg. Het was of ik alles weer opnieuw moest leren.

Ik kon goed begrijpen dat mensen in eenzaamheid kiezen op een berg te gaan wonen om zich op hun spirituele proces te richten, maar ervaarde ook dankbaarheid dat ik juist een gezin had, vol liefde en begrip…..maar de tegenstrijdigheden, innerlijke doolhoven voelde ik en dit maakte me erg onzeker. De enige plek waar ik diep kon ontspannen was in de natuur, waar ik dan ook vele uren, dagen, en soms ook nachten heb doorgebracht.

In die periode besloten ik en mijn man alles over te geven en ons huis te verkopen. We verkochten ons huis en vonden een paar maanden later een ander huis, waarvoor we twee maanden moesten overbruggen voordat we er in konden.  Zo hebben we alle spullen in een opslag gebracht en ruimte gemaakt om samen met de kinderen te reizen en te kamperen. De kinderen vonden het heerlijk, en wij ook. Toen we in het nieuwe huis konden, trokken we er vanaf de eerste dag in met onze kampeerspullen en pas na een half jaar was de eerste verbouwing voorbij waardoor we onze bank weer konden ophalen. We besloten de t.v. in de opslag te laten, we hadden genoten meer aandacht voor en met elkaar te hebben. 

Ook mijn lichaam onderging verandering Ik was een lange periode overgevoelig voor bijna alle voeding, wat een moeilijke uitdaging was, steeds opnieuw voelen wat mijn lichaam kon verdragen en opnemen. Daarnaast natuurlijk nog de zorg voor mijn dierbare kinderen en het samen leven met mijn Niels…..en me in harmonie blijven ontwikkelen met mezelf en daarmee met mijn omgeving….

Met betrekking tot het schilderen voelde ik me niet meer zo gehecht aan de uiterlijke vormen van de natuur, ik wilde rechtstreeks uit mijn gevoel schilderen wat ik beleefde in mezelf. Ik wilde geen natuur meer schilderen als een beeld dat ik in mijn hoofd had en wat mijn handen reproduceerden. Ik wilde los van de perfectie. Ik gaf me over om harmonisch op te gaan in mijn gevoel en me vanuit mijn gevoel over te geven aan wat ontstond.

Ik was gewend om positieve reacties te krijgen op mijn schilderswerk. Tot deze verandering had ik een aantal keer geëxposeerd, mijn gedichten laten drukken op kaarten en schilderijen verkocht. Ik dacht ook zo door te gaan met mijn nieuwe werk…. maar mijn omgeving begreep de verandering niet en ook het proces niet waar ik doorheen ging. Mijn familie dacht dat ik in een psychose was beland….  

Commissies voor exposities toonde ik mijn werk, maar ze waren alles behalve enthousiast.

Ok, voorlopig geen exposities meer….daar had ik ook geen behoefte aan.  Ik begon te schilderen voor mezelf. Ik voelde de extase van geluk als ik schilderde en was dankbaar dat er geen druk meer was om werk te exposeren.

stream of water

 

Bekijk alle schilderijen uit deze fase →

 

Naar periode 3 →

Follow my feelings

I used to meditate before sleeping. In one of my meditations I heard a sound of a woman calling me. I started to search for the woman. About half a year later, after an exciting adventure, I found her in Nepal. She was the Tibetan Buddhistic nun, who called me in meditation. When I found her, she brought me in contact with my deepest essence and a total new experience of my spirit and feelings.

After that experience my whole life changed. It took month before I could feel my feet on the ground again. I received so much information from the Universe, I could not imagine it was possible. It was like being in the midst of a jungle without any orientation on where to go! I spent much time on my own in nature. And at the same time we made the decision to sell our house. I started working with my own Tai chi-forms, my whole digestion system changed and I had to deal with my family thinking I had had a psychosis, all at the same time.

I didn’t want to translate my feelings in painting nature anymore. I wanted to paint directly what I felt in myself. I wanted to paint my emotions and overcome my frustrations of being in this world. While working on my spiritual process I was so fortune I had the beautiful experiences of being in meditation and felt the leading hand of Babaji. So I started to paint abstract forms. I felt freedom in not having to reproduce pictures of my head and finding the perfection. The only thing I felt was looking what was beyond, feel and paint. Just handing over to experience until harmony exist.

I recognized the reactions to my work of the people in my surrounding. The reactions were total different than before. I was used to receive compliments and satisfied people, but now they did not like my work anymore and they didn’t understand the process I was going through. I gave up my old style but felt still unsure about my process and all the new things popping up in my life.

Fortunately I started painting more and more, and brought the whole experience in expression. I decided to postpone any expositions indefinitely and to store the paintings in the barn of my parents in Law.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

View all paintings of this period →

 

Go to period 3 →