Periode 2

 

’s Avonds voor het slapengaan was ik begonnen om te mediteren. Dan kon ik lekker de dag loslaten en heerlijk inslapen. Op een avond in oktober (2005) hoorde ik in een van mijn meditaties ineens een heldere oproep van een vrouw. Haar energiebeeld kwam helder naar voren en haar stem sprak tot mij en vroeg mij of ik haar wilde opzoeken. Er was geen moment twijfel in me. Nog diezelfde avond besloot ik besloot op zoek te gaan naar de vrouw die ik in de meditatie had ervaren. Door alle omstandigheden duurde het uiteindelijk een half jaar voor ik haar vond. Na een bijzondere zoektocht, kwam ik terecht bij een Tibetaanse Boeddhistische non in Nepal, Kathmandu. De ontmoeting met deze vrouw raakte me in het diepst van mijn wezen. Een wit-gouden gloed ging door mijn lichaam en omhulde alles. Een volkomen nieuwe beleving van mijn gevoelswereld, mijn waarneming van de Goddelijke essentie in Licht werd er voor me geopend.

Deze ervaring was zo openend voor mij dat ik jaren nodig had om mijn voetjes op aarde weer te voelen. Langzaam vatte ik moed en begon een spirituele ontwikkeling om deze lagen te integreren in mijn dagelijkse leven. Het licht toelaten terwijl ik me in eenzaamheid opsloot was makkelijk. In de natuur durfde ik mijn kwetsbaarheid toe te laten, maar tussen de mensen was dit een geheel nieuwe leerweg. Het was of ik alles weer opnieuw moest leren. Alsof ik in een oerwoud terecht was gekomen zonder paden en richting. Veel tijd heb ik doorgebracht in de natuur. Lange tijd was ik overgevoelig voor alle soorten prikkels om me heen.

In deze periode wilde ik graag rechtstreeks uit mijn gevoel schilderen wat ik beleefde in mezelf. Ik wilde geen natuur meer schilderen als een beeld dat ik in mijn hoofd had en wat mijn handen reproduceerden. Ik wilde los van de perfectie. Ik gaf me over om harmonisch op te gaan in mijn gevoel en me vanuit mijn gevoel over te geven aan wat ontstond.

Ik was gewend om positieve reacties te krijgen op mijn schilderswerk. Tot deze verandering had ik een aantal keer geëxposeerd, mijn gedichten laten drukken op kaarten en schilderijen verkocht. Ik dacht ook zo door te gaan met mijn nieuwe werk…. maar mijn omgeving begreep de verandering niet en ook het proces niet waar ik doorheen ging. Mijn familie dacht dat ik in een psychose was beland….  

Commissies voor exposities toonde ik mijn werk, maar ze waren alles behalve enthousiast.

In die periode besloten ik en mijn man alles over te geven en ons huis te verkopen. Zonder te weten waar we nog heen wilden was het huis binnen drie weken verkocht. Een paar maanden later vonden we een ander huis, we konden er in, maar moesten 8 weken eerder ons andere huis uit. Zo hebben we alle spullen in de opslag gebracht en deze overbruggingsweken ruimte gemaakt om samen met de kinderen te reizen en te kamperen. De kinderen vonden het heerlijk, en wij ook. Toen we in het nieuwe huis konden, trokken we er vanaf de eerste dag in met onze kampeerspullen en pas na een half jaar was de eerste verbouwing voorbij waardoor we onze bank weer konden ophalen. We besloten de t.v. in de opslag te laten, we hadden genoten meer aandacht voor en met elkaar te hebben. Er kwamen spontaan nieuwe Tai chi vormen naar boven die ik ging uitdragen.

Ook mijn lichaam onderging verandering, ik werd overgevoelig voor bijna alle voeding, wat een moeilijke uitdaging voor me was. Daarnaast natuurlijk nog de zorg voor mijn dierbare kinderen en het samen leven met mijn Niels…..en me in harmonie blijven ontwikkelen met mijn omgeving.

Ok, dus geen exposities meer….daar had ik genoeg van.  Ik begon te schilderen voor mezelf. Ik voelde de extase van geluk het meest als ik schilderde.

stream of water

 

Bekijk alle schilderijen uit deze fase →

 

Naar periode 3 →