Januari 2002, we waren net verhuisd toen ik besloot te stoppen met mijn werk. Nadat ik was gestopt viel er een grote last van mijn schouders en die eerste nacht kreeg ik een heldere droom. Ik werd wakker en dacht: schilderen!

Ik twijfelde over het materiaal dat ik wilde gebruiken, hoe ik moest beginnen, hoe ik het wilde gaan doen….tot ik een paar maanden later voor mijn verjaardag olieverf van Niels, mijn man, kreeg. Zelfs toen alles in huis was, begon ik niet…..op een dag liep ik weer om de olieverf heen… Niels begon zich er zo aan te ergeren, hij zei: “Als je nu niet gaat beginnen, dan gooi ik alle schildersspullen in de grijze container”. Ik begon……en ben niet meer gestopt.

Eerst schilderde ik de zee. Maanden was ik bezig met het kleine schilderij. Tot in de kleinste puntjes van perfectie tot alles klopte.

Daarna voelde ik de verbinding weer met mezelf en begon aan de schilderijen om mijn droom te schilderen. Mijn hart begon te stromen! Mijn droom schilderen was als een geboorte. Schilderen was de ruimtelijke stap die ik zette om mijn leven in beweging te brengen…..en het veranderde mijn leven! Een nieuwe deur opende zich. Sindsdien heb ik vele, vele schilderijen gemaakt. Naar periode 1 →